Guziki potrafią wywołać u dzieci zaciekawienie, pomysłowość, ekspresję twórczą. Guziki są przeróżne: małe, duże, o rożnych dziwnych kształtach, jednobarwne, różnokolorowe, obciągnięte materiałem, metalowe, plastikowe, płaskie, wypukłe. Taka ich różnorodność powoduje zaciekawienie dzieci, przyciąga ich uwagę a zgromadzenie ich nie wymaga wielkiego wysiłku- wystarczy zachęcić dzieci, rodziców i w ciągu kilku dni można zgromadzić całą ich kolekcje.

Zabawy z wykorzystaniem guzików.

1. Zabawa „Segregowanie guzików”
Do gry potrzebne są różnorodne guziki w 4 kolorach, 4 pudełka oraz kartoniki określające cechy guzików(kolory, liczba oczek, kształty).
– posegregujcie guziki według koloru do każdego pudelka. Aby nam się nie pomyliło oznaczymy każde pudełko kartonikami z kolorem( do każdego pudełka można przypiąć kartonik z kolorem np. czerwonym, niebieskim, zielonym, żółtym)
– posegregujcie guziki inaczej, teraz nie jest ważny kolor, ważna będzie liczba dziurek w guzikach(do każdego pudełka należy przypiąć kartonik z liczba dziurek, np. 2, 3, 4)
– teraz podzielcie guziki według kształtu. Najważniejszy będzie teraz kształt guzików( do każdego pudełka należy przypiąć kartonik z kształtami guzików, mogą to być koło, trójkąt, kwadrat, prostokąt).

2. Zabawa „ Przeciwstawne pary”.
Kładziemy na podłodze guzik i mówimy np. okrągły. Zadaniem dziecka jest znalezienie przeciwstawnego słowa do wyrazu okrągły, czyli guzik- kwadratowy i wybranie takiego guzika ze zbioru guzików( biały- czarny, duży- mały, płaski- wypukły itd.)- układanie z guzików par przeciwstawnych.

3.Gra z kostką- zadaniem dzieci jest wylosowanie kartonika z kolorem. Następnie dziecko rzuca kostką i odszukuje guziki w kolorze wylosowanego kartonika i o takiej liczbie oczek ile oczek jest na kostce.

4. Taniec z guzikami- improwizacja ruchowa z wykorzystaniem guzików
Dzieci kładą guzik na głowie, nodze, ramieniu, dłoni i wykonują taniec przy spokojnej muzyce według własnego pomysłu. Ważne jest, aby guzik nie upadł na podłogę.

5. „Guzikowy pociąg”.

Dzieci wybierają sobie z pudełka po dwa guziki i tańczą po całej sali rytm tamburyna. Dorosły jest lokomotywą i mówi: teraz zapraszam te dzieci na wycieczkę pociągiem, które mają np. 4 dziurki na guzikach, mają czerwone guziki, małe guziki, błyszczce guziki itd.

6. Zabawa z piosenką „Krąży guzik”.
„Guzik tu, guzik tam.
Jak to miło i wesoło, kiedy guzik krąży w koło”.
Dzieci tańczą w kole trzymając się za ręce i śpiewając piosenkę. Jedno z dzieci trzyma w ręku guzik. Gdy piosenka się kończy dziecko mające guzik wchodzi do środka koła i naśladuje wybrane przez siebie zwierzę- reszta dzieci odgaduje co to za zwierzę. Dziecko przekazuje guzik innemu dziecku, wraca do koła i zabawa zaczyna się od nowa.
7. Obrazek z guzików
Dzieci na tekturowej podkładce(z bloku technicznego) rozcierają plastelinę i układają według własnego pomysłu obrazek z guzików- może to być również praca na określony temat np. wiosna, może to być praca indywidualna, w parach lub w grupach.

8. Projektowanie guzików.
Z tektury dzieci wycinają guziki (dowolny kształt guzika). Projektują guzik i ozdabiają go według własnego pomysłu. Wykorzystują plastelinę, kredki, farby, wełnę, sznurek, kolorowy papier, resztki materiałów.

9. Guzikowy bliźniak.
Dobieramy guziki parami. Każde dziecko dostaje po jednym guziku. Dzieci poruszają się przy skocznej, wesołej muzyce po całej sali. Podczas przerwy w muzyce dzieci szukają swoją parę (dziecka z takim samym guzikiem) i tańczą w kole ze sobą.

10. Mam taki guzik
Każde dziecko wybiera sobie guzik z pudełka. Dzieci tańczą przy wesołej muzyce. Na przerwę w muzyce wysłuchują liczbę uderzeń w bębenek a ilość uderzeń sugeruje liczbę dziurek w guziku. Dzieci, które takich guzików nie maja przykucają.

11. Guzikowe dyktando
Dzieci na kartkach układają guziki pod dyktando osoby prowadzącej zabawę, np. połóż guzik w prawym górnym rogu, pośrodku kartki, w dolnym lewym rogu.

12. W sklepie z guzikami
Guziki leżą na półach, dzieci kupują guziki bez opisywania cech, określają natomiast ich położenie: z górnej półki, z lewej strony, z trzeciej półki, itd.
Inna wersja tej zabawy- dzieci opisują guzik, który chcą kupić.

13. Guzikowe wieże- zabawa z elementem współzawodnictwa.
Dzieci układają wieże z guzików, wygrywa ta grupa, która ułoży najwyższą wieże. Następnie dzieci wspólnie liczą z ilu guzików zbudowane są wieże.

14. „Jednoręki łowca”
Guziki leżą rozsypane na podłodze. Dzieci otrzymują rękawice z jednym palcem (może być to rękawica kuchenna). Zadaniem dzieci jest zebrać jak najwięcej guzików. Następnie dzieci przeliczają zebrane guziki.

15. Układamy wzór
Na stoliku, przy którym siedzi dwoje dzieci stawiamy przegrodę, np. tekturową teczkę. Jedno z dzieci po swojej stronie układa wzór z 5 guzików. Na chwilę odsłania przegrodę i pokazuje swój ułożony wzór drugiemu dziecku. Zadaniem dziecka, które siedzi po drugiej stronie przegrody jest wybranie z zestawu guzików odpowiednich guzików i ułożenie takiego samego wzoru.

16. „Drogocenny guzik”

Guziki rozkładamy na podłodze. Jeden z guzików tzw. drogocenny kładziemy na zewnętrznej stronie dłoni dzieci. Zabawa polega na tym, aby zebrać jak najwięcej guzików z podłogi i wrzucić je do pudełka czy woreczka, w taki sposób, aby drogocenny guzik nie spadł z dłoni. Możemy liczyć rekordy- największą liczbę zebranych guzików, najlepszy czas, w jakim uda się zebrać np. 10 guzików.

17. Zabawa „Ciepło- zimno”
Chowamy guzik w sali. Zadaniem dzieci jest odnaleźć guzik, ale zamiast mówić: ciepło- zimno, dorosły mówi: idźcie 2 kroki w prawo, teraz 1 krok w lewo, 3 do przodu itd.

18. Jestem spostrzegawczy.
Układamy przed dziećmi 5 guzików w dowolnej kolejności. Dzieci rozmawiają na temat guzików- koloru, kształtów, materiału, z jakich je wykonano. Następnie jedno z dzieci odwraca się a prowadzący zabiera jeden guzik i prosi dziecko, aby znalazło brakujący guzik i opisało go.

19. „O jaki guzik proszę?”
Przed dziećmi leżą rozsypane guziki. Prowadzący opisuje wygląd guzika a zadaniem dzieci jest odnalezienie guzika odpowiadającego opisowi. W ten sam sposób chętne dziecko może opisywać guzik a reszta dzieci szukać takiego guzika.

20. „Zaczarowany worek”
Jedno z dzieci wkłada rękę do worka pełnego przeróżnych guzików. Wyciąga jeden guzik i określa wszystkie jego cechy- kształt, kolor, wielkość, materiał, z jakiego jest zrobiony, ilość dziurek, czy jest płaski czy wypukły, ozdobny, do czego można go przyszyć. itd.